seyyah

Eveet. Sıkıştım kaldım. Müthiş!

Bi taraftan hayat kırılıp değişiyor, koşuyor, muhteşem şarkılar söylüyor, bir tarafta suskunluklar.

Bi ara lüzumsuz bir felsefe yapıp; kırılmalar kanyon, kırılmalar seyyah. Bitenler bitsin diye hemen, kırılmalar demiştim.

N'oldu?
O kırılırken ben de mi kırıldım?
Nedir?

Işin kötüsü dahası da var, belli.
Biraz daha orta yerinden ikiye ayıracak kendini. Hep biraz daha, hava tekrar değişim kokmaya başladı bile. Durduğu zaman ben nerede, ne yapıyor olurum acaba, yanımda kimler olur, daha kaç kişi eksilir?

Gitar la sesini verdikçe şarkı söylemeye devam. Gerisi değişip duracak. Gerisi hep akacak.

Bugün la-sol-fa-mi günü olsun.
Klişe ama tükenmeyen değişiklikler günü.